กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
โรงพยาบาลหลับใหล 5
“...”
อวี๋เซี่ยวมองผู้ทรงปัญญาแบบงงเป็นไก่ตาแตก ในหัวขาวโพลนไปหมด เมื่อกี้เขาพูดว่าอะไรนะ อะไรคือเห็นล่วงหน้าตั้งแต่หกปีก่อนแล้วว่าจะตกหลุมรักฉันในวันนี้
ต่อให้อวี๋เซี่ยวจะเป็นคนมั่นใจในตัวเองมาตลอด เธอก็ยังไม่กล้าคิดเข้าข้างตัวเองขนาดนั้น เว้นเสียแต่ว่า...
จู่ๆ ประกายความคิดหนึ่งก็แวบเข้ามาในหัว บางทีผู้ทรงปัญญาอาจจะไม่ได้ทำนายผิด เพราะเรื่องนี้ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้เสียทีเดียว
ผู้ทรงปัญญาจ้องมองเธออย่างจดจ่อ จึงไม่พลาดสีหน้าที่เปลี่ยนไปแม้แต่น้อยของอวี๋เซี่ยว เขาถามว่า “เธอรู้แล้วเหรอ”
“เอ๊ะ” อวี๋เซี่ยวงงไปนิด “รู้อะไรคะ”
“รู้ว่าทำไมตอนนี้ถึงไม่เหมือนกับผลลัพธ์ที่ฉันมองเห็นล่วงหน้าไงล่ะ” ผู้ทรงปัญญาบอก
“ฉันไม่รู้สักหน่อย” อวี๋เซี่ยวส่ายหน้า “ฉันจะไปรู้ได้ยังไงกัน”
ผู้ทรงปัญญาดูแวบเดียวก็รู้ว่าเธอพูดจริงหรือโกหก เขาถอยหลังไปสองก้าวแล้วหันหลัง มองท้องฟ้าที่แดงเพลิงด้วยแสงตะวันรอนนอกหน้าต่าง ก่อนจะถามอวี๋เซี่ยวคำถามหนึ่ง “เธอเชื่อเรื่องโชคชะตาไหม”