เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ห้วงฝันของดอกเตอร์ 15
ตอนนี้ภายในสถาบันวิจัยวุ่นวายจนเละเป็นโจ๊กไปหมด ไม่มีใครรู้ว่าจะเกิดระเบิดซ้ำสองขึ้นมาอีกหรือเปล่า พวกยามจึงเร่งอพยพผู้คนออกไปก่อนที่จะเริ่มดับไฟ
พวกจ้าวหลานเองก็ถูกยามที่รุดมาถึงพาตัววิ่งหนีออกมา วิ่งไปวิ่งมาก็ได้ไปรวมกลุ่มกับคนส่วนใหญ่ ผู้คนกลุ่มใหญ่เบียดเสียดกันวิ่งออกไปข้างนอกอย่างเนืองแน่น แล้วพวกเธอก็ได้เห็นหัวหน้าชวีที่ถูกคนหลายคนช่วยกันหามออกมา
“หัวหน้าชวีเป็นอะไรไปน่ะ” จ้าวหลานคว้าตัวคนคนหนึ่งมาถาม
“หัวหน้าชวีสะเทือนใจหนักเกินไป โรคหัวใจเลยกำเริบอีกแล้ว!”
ทั้งหกคนได้ยินดังนั้น ในใจก็ดีใจสุดขีด คิดว่าห้วงฝันนี้น่าจะใกล้จบลงแล้วกระมัง
คนส่วนใหญ่ในสถาบันวิจัยต่างหนีออกมาได้แล้ว ทุกคนพากันเบียดขึ้นรถสารพัดคันเพื่อเตรียมถอยทัพ ท่ามกลางฝูงชนที่ตกใจทำอะไรไม่ถูกบนรถ ย่อมต้องมีคนอดถามขึ้นมาไม่ได้ว่า ตกลงมันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่ ทำไมห้องวิจัยถึงระเบิดได้
พอพูดถึงเรื่องนี้ ก็อดไม่ได้ที่จะต้องเอ่ยถึงคนกลุ่มสุดท้ายที่เพิ่งออกมาจากห้องวิจัย
มีคนจำพวกจ้าวหลานได้ จึงตะโกนข้ามรถสองคันถามมาแต่ไกล “เมื่อกี้พวกคุณยังอยู่ในห้องวิจัยไม่ใช่เหรอ มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่”