เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
คู่มือผ่านด่านห้องเก็บศพ 8
เสียงกรีดร้องที่ดังขึ้นกะทันหันทำเอาทุกคนตื่นตกใจ ตอนที่อวี๋เซี่ยววิ่งกลับมาที่ห้องผู้ป่วยของตัวเองก็เจอจางขุยกับพวกพอดี
“เกิดอะไรขึ้น?!” อวี๋เซี่ยวถาม
“ไม่รู้สิ” จางขุยเหงื่อท่วมหน้าผาก “เสียงไม่ได้ดังมาจากห้องผู้ป่วยของเธอเหรอ”
สิ้นเสียง จู่ๆ ก็มีของสีดำชิ้นหนึ่งลอยพุ่งออกมาจากห้องผู้ป่วย พุ่งตรงมาหาทั้งสองคน อวี๋เซี่ยวตัดสินใจฉับไวหลบไปด้านข้าง ส่วนจางขุยยกมือขึ้นอย่างมั่นใจ รับของที่ลอยมาไว้ได้ในคราวเดียว
“โยนอะไรออกมาเนี่ย” จางขุยก้มลงมองอย่างสงสัย แล้วเขาก็เห็นใบหน้าบิดเบี้ยวที่น่าสยดสยองจนดูไม่ได้
“โอ้!!!” นี่คือเสียงร้องตกใจของคนที่อยู่ข้างๆ จางขุย
มีเพียงจางขุยที่นิ่งไม่ไหวติงราวกับภูผา สงบนิ่งราวกับไม่รู้จักความกลัว อวี๋เซี่ยวเห็นแล้วก็นับถืออยู่ในใจ สมกับเป็นคนรุ่นเก๋าของโรงพยาบาลสาม น่าเชื่อถือกว่าพวกที่ตื่นตูมไปกับทุกเรื่องเยอะเลย
วินาทีต่อมา จางขุยก็ล้มตึงลงไปทั้งตัวแข็งทื่อ
“ตึง!”