กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
คู่มือพิชิตห้องเก็บศพ 7
ท่ามกลางสายตาละโมบของพยาบาล อวี๋เซี่ยวก็หมุนตัวเดินกลับ
“สุดยอดไปเลยพี่เซี่ยว” โจวเสี่ยวเจินเอ่ยชม “แบบนี้พวกเราก็ไม่ต้องเหนื่อยออกไปตามหาแล้ว เดี๋ยวเป้าหมายก็มาหาถึงที่เอง”
อวี๋เซี่ยวยิ้มอย่างพอใจ โบราณว่าไว้ความขี้เกียจผลักดันให้เกิดการพัฒนา คนขี้เกียจแบบเธอไม่เหมาะจะไปออกแรงทำอะไรให้เหนื่อยจริง ๆ
“แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน” จ้าวหลานพยักหน้า “แต่ฉันรู้สึกว่ามันมีอะไรแปลก ๆ อยู่ยังไงไม่รู้”
“แปลกตรงไหนเหรอ” อวี๋เซี่ยวถาม
“บอกไม่ถูกแฮะ...” จ้าวหลานเอามือทาบหน้าผาก เธอคิดไม่ออกจริง ๆ ว่ามันมีปัญหาตรงไหน เลยได้แต่ปลอบใจตัวเองว่าคงคิดมากไปเอง
ทั้งสามคนกลับมาที่ห้องผู้ป่วย อวี๋เซี่ยวก็ดึงยันต์ที่ติดอยู่ตามประตูหน้าต่างออกจนหมด ถ้าขืนยังแปะพวกนี้ไว้ มีหวังผีคงไม่กล้ามาหาแน่
ทั้งสามคนนั่งรออยู่พักหนึ่งแต่ก็ไม่มีความเคลื่อนไหวอะไรเลย อวี๋เซี่ยวเมื่อคืนนอนไม่ค่อยหลับ ตอนนี้เลยชักจะง่วง แต่เพื่อรอผีมาหา เธอจึงต้องฝืนดึงสติเอาไว้
เวลาค่อย ๆ ผ่านไปทีละนาที ไม่ทันไรก็ถึงเวลาอาหารกลางวัน