กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
สายโทรศัพท์จากโรงพยาบาลที่สี่
“งานซ่อมแซมโรงพยาบาลจิตเวชเซนต์เอลิซาเบธใกล้เสร็จสิ้นแล้ว คาดว่าจะเปิดใช้งานได้อีกครั้งในเร็วๆ นี้...”
“...ตำแหน่งงานในห้องครัวของโรงพยาบาลที่หกว่างอยู่ ขณะนี้เปิดรับสมัครพนักงานส่งอาหารหนึ่งตำแหน่ง ไม่จำกัดเพศ ไม่จำกัดอายุ ไม่จำกัดประสบการณ์...”
“เมื่อวานนี้ แพทย์เจ้าของไข้ประจำหมู่บ้านตระกูลกู่ได้ลาออกจากตำแหน่ง ขณะนี้เปิดรับสมัครแพทย์เจ้าของไข้หนึ่งตำแหน่ง ไม่จำกัดเพศ ไม่จำกัดอายุ ขอเพียงมีประสบการณ์ทำงานสี่สิบปีขึ้นไปจะพิจารณาเป็นพิเศษ...”
“...”
พอได้ยินข่าวนี้ ทั้งสามคนก็อ้าปากค้าง โจวเสี่ยวเจินพูดขึ้นมา “หมู่บ้านตระกูลกู่นี่ใช่หมู่บ้านที่พวกเราเพิ่งไปมาหรือเปล่า กู่ซู่ลาออกแล้วเหรอ ทำไมกันล่ะ”
เรื่องแบบนี้อวี๋เซี่ยวจะไปรู้ได้ยังไง ถึงอย่างไรเธอก็คิดว่าตัวเองเป็นแค่ผู้ป่วยธรรมดาๆ คนหนึ่งของโรงพยาบาลที่หก แต่สัญชาตญาณบอกเธอว่า เรื่องนี้อาจจะเกี่ยวอะไรกับเธออยู่บ้าง แน่นอนว่าเธอไม่มีทางยอมรับเด็ดขาด
“เฮ้อ ไม่แน่นี่อาจจะเป็นหมู่บ้านอื่นก็ได้” อวี๋เซี่ยวพูด “เงียบๆ แล้วฟังข่าวต่อเถอะ”