กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
หมู่บ้านโรคระบาด 7
“ในโลกนี้น่ะ จะมีโรคมหัศจรรย์พันลึกอะไรโผล่มามันก็ไม่แปลกทั้งนั้นแหละจริงไหม” โจวเสี่ยวเจินไม่เข้าใจว่าทำไมทุกคนต้องมานั่งกลุ้มใจกับศพแค่ศพเดียว “ขนาดผียังมีได้ แล้วไวรัสที่ทำให้สมองคนกลายเป็นแบบนี้มันจะไปแปลกตรงไหน”
ก็ต้องยอมรับว่าคำพูดของโจวเสี่ยวเจินฟังดูมีเหตุผลอยู่เหมือนกัน แม้อวี๋เซี่ยวจะยังรู้สึกทะแม่ง ๆ แต่เพราะตัวเองไม่ได้มีประสบการณ์มากมายอะไร เลยเอ่ยถามคนอื่นอย่างไม่ค่อยแน่ใจ “พวกคุณเคยเจอเรื่องแบบนี้กันมาก่อนไหม”
“คล้ายกันแบบนี้ไม่เคยนะ” ซุนอวิ๋นบอก “แต่เคยเจอที่พิลึกกว่านี้อีก”
“มีทฤษฎีหนึ่งบอกว่า วิญญาณของมนุษย์สถิตอยู่ในสมอง” ลั่วจิ่นยื่นมือเข้าไปในโลง วางทาบตรงตำแหน่งศีรษะของศพ “เพราะงั้นเวลาฆ่าคน บางคนเลยเลือกที่จะทำลายสมองของอีกฝ่ายทิ้ง”
เขากำหมัดวางไว้ตรงส่วนหัวของศพ ดูราวกับว่าเขาเป็นคนชกหัวนั้นจนแหลกละเอียดด้วยตัวเอง
อวี๋เซี่ยวครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วบอก “ขุดหลุมอื่นขึ้นมาดูด้วยเถอะ”
พวกเขาก็ขุดอีกสองสามหลุม ซึ่งรวมถึงหลุมศพของผู้ใหญ่บ้านที่เพิ่งฝังไปเมื่อวันนี้ด้วย