เซนต์เอลิซาเบธ 8

เซนต์เอลิซาเบธ 8

อวี๋เซี่ยวได้แต่มองจอร์จที่อยู่ตรงหน้าตาปริบ ๆ เห็นเขากินสมองทั้งก้อนอย่างสง่างามและเอร็ดอร่อยราวกับกำลังกินพุดดิงอยู่ต่อหน้าเธอ

“ไม่เลว” จอร์จหยิบผ้าเช็ดหน้าเนื้อประณีตออกมาเช็ดปากอย่างไม่รีบร้อน “สดดีมาก”

อวี๋เซี่ยวกำลังจะพูดอะไรสักอย่าง ทันใดนั้นข้างนอกก็มีเสียงคำรามลั่นดังสนั่นขึ้นมา แม้จะอยู่คนละฝั่งประตูก็ยังรับรู้ได้ถึงความโกรธเกรี้ยว ความเจ็บปวด ความไม่ยอมปลงใจรับ และความแค้นของเจ้าของเสียง

คำนวณเวลาดูแล้ว เจ้าหมูอ้วนตัวนั้นก็น่าจะกลับไปถึงห้องผ่าตัดแล้ว พอพบว่าสมองที่ตัวเองลงมือผ่าออกมากับมือหายวับไปกับตา...

อวี๋เซี่ยวกะพริบตาปริบ ๆ แล้วพูดอย่างถ่อมตัว “การที่ท่านถูกใจ ถือเป็นเกียรติของสมองก้อนนี้แล้วค่ะ”