เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 281
เฉิงชู่โม่กะพริบตาปริบ ๆ สุดท้ายก็จำนนต่อคำตอบของอวี้ฉือเป่าหลิน
เพราะเขารู้สึกเช่นกันว่าคำถามของตนเองนี้ดูจะโง่เขลาอยู่บ้าง
ผลประโยชน์ดีงามปานนี้ อย่าว่าแต่การรับคนเลย ต่อให้เป็นคัดเลือกคนจากยอดคนเพื่อให้มาทำงานถวายหัว คนที่อยากเข้ามาก็คงต้องต่อแถวยาวเหยียด
เมื่อคิดว่าตนเองกลับมานั่งขบคิดกับคำถามง่าย ๆ เช่นนี้อยู่ตั้งนาน
เขาก็พึงรู้ตัวลาง ๆ แล้วว่าเหตุใดเมื่อครู่เจ้าสองคนนี้ถึงมองมาด้วยสายตาแปลกประหลาดนัก
เห็นทีคงจะนึกว่าเขานั้นโง่เขลาเหลือเกินกระมัง
เมื่อได้ข้อสรุปนี้ ก็ทำเอาเฉิงชู่โม่รู้สึกกลืนไม่เข้าคายไม่ออกอยู่บ้าง
ทว่าเขายังมีอีกหนึ่งคำถามที่ยังไม่ได้รับคำตอบ
เขาแอบสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ หลายครา พยายามระงับอารมณ์ความรู้สึกให้สงบลง จากนั้นจึงตวัดสายตาขมขึงใส่อวี้ฉือเป่าหลินแล้วเอ่ยว่า