เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 280
ไม่ว่าเหล่าทหารฝู่ปิงจะคิดอย่างไรก็ตาม
แต่ตั้งแต่ที่เหล่าหลิวเปิดประเด็นเรื่อง "ความตั้งใจขององค์รัชทายาท" ออกมา ใช้เวลาไม่ถึงครึ่งวัน เรื่องนี้ก็แพร่สะพัดไปทั่วทั้งกองรักษาการซ้ายแห่งตำหนักบูรพาแล้ว
กระทั่งยังมีพวกสมองทึบวิ่งโร่เข้าไปหาเฉิงชู่โม่เพื่อขอความกระจ่างต่อหน้า
เฉิงชู่โม่หงุดหงิดเสียจนแทบคลั่ง ไม่พูดพร่ำทำเพลงยกเท้าขึ้นถีบทันที
รอจนไอ้ทหารสมองทึบคนนั้นโดนถีบไปหนึ่งที ลูบก้นเดินหน้าหงอยจากไปแล้ว เฉิงชู่โม่ก็เกาหัวด้วยความหงุดหงิด หันไปมองอวี้ฉือเป่าหลินที่กำลังจิบชาอยู่ด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์แล้วเอ่ยว่า
"เป่าหลิน เจ้ามัวแต่นั่งดื่มชามันจะมีประโยชน์อันใดเล่า"
"ไม่เห็นหรือว่านี่มันไฟลนก้นอยู่แล้ว เจ้ายังจะมานั่งดื่มอยู่อีก"
"เจ้าช่วยออกความคิดเห็นหน่อยไม่ได้หรือไร"