เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 225
หลี่ซื่อหมินนิ่งเงียบอยู่นาน
นานจนหลี่เฉิงเฉียนเริ่มรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติเล็กน้อย เขาก็ชำเลืองมองหลี่ยวนแล้วเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา
"เสด็จพ่อ เมื่อก่อนตอนนั้นพระองค์ก็ทรงไม่สามารถรักษาสมดุลระหว่างตัวลูกกับพี่ใหญ่ได้ จนสุดท้ายทำให้พวกเราสองคนต้องหันมาจับอาวุธเข้าห้ำหั่นกัน และจบลงด้วยความพ่ายแพ้อย่างน่าอนาถ"
"แต่ยามนี้พระองค์กลับจะมาลงมือกับเรื่องในครอบครัวของลูก พระองค์จะไม่ทรงกลัวว่าบ้านของลูกจะเกิดเรื่องขึ้นมาอีกรอบจริงๆ หรือ?"
"ตระกูลหลี่ของเรายังจะทนรับความหายนะเช่นนี้ไหวอีกหรือ?"
หลังจากหลี่ยวนฟังคำพูดของหลี่ซื่อหมินนี้จบ เขาก็มองดูอีกฝ่ายราวกับกำลังมองคนโง่เขลา
สายตานั้นชัดเจนเสียยิ่งกว่าอะไร จนกระทั่งหลี่ซื่อหมินเองก็ยังทนรับสายตานี้แทบจะไม่ไหว
"เสด็จพ่อ เกิดอันใดขึ้นหรือพ่ะย่ะค่ะ?"
"เกิดอันใดขึ้นงั้นหรือ?"