เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 171
วันนี้หลี่เฉิงเฉียนที่มายังที่แห่งนี้ แท้จริงแล้วไม่ได้มีการจัดเตรียมงานการที่เป็นกิจลักษณะแต่อย่างใด
เพียงแค่แวะมาดู พร้อมกับถือโอกาสจัดการเรื่องราวบางประการเท่านั้น
ซ้ำยังไม่ใช่เรื่องที่จะต้องลงมือทำทันทีในเร็วๆ นี้เสียด้วยซ้ำ
อีกทั้งเขายังมีความรู้สึกตามอำเภอใจอยู่บ้างเล็กน้อยเสียด้วยซ้ำ
นี่อย่างไรล่ะ พอพูดคุยกับเหล่าทหารผ่านศึกฝู่ปิงไปเรื่อยเปื่อย จู่ๆ หัวข้อสนทนาก็พลิกผันเปลี่ยนไปเอ่ยถึงอีกเรื่องหนึ่งขึ้นมาทันที
"จริงสิ ลูกชายของบ้านพวกท่านตอนนี้ได้ร่ำเรียนหนังสือกันอยู่ที่สำนักศึกษาแล้วกระมัง?"
"อ๋อ? ถูกต้องแล้วพ่ะย่ะค่ะ ได้รับพระเมตตาจากองค์รัชทายาททรงอภิบาล เจ้าพวกเด็กเหลือขอพวกนั้นจึงได้ไปอยู่ที่สำนักศึกษากันหมดแล้วพ่ะย่ะค่ะ เพียงแต่พวกมันไม่เอาถ่าน ผลการเรียนยังไม่ค่อยดี ดูท่าคงสั่งสอนด้วยการเฆี่ยนตีเบาเกินไปกระมังพ่ะย่ะค่ะ!"