กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 156
หลี่เฉิงเฉียนยิ้มหยีเดินกลับเข้ามาในห้องส่วนตัวชั้นสองอีกครั้ง
เดิมทีเขาตั้งใจจะอยู่ดูการประมูลช่วงต่อไปเป็นเพื่อนเสด็จพ่อและเสด็จแม่ต่อเสียหน่อย
ในเมื่ออุตส่าห์เคลียร์เรื่องนี้จนสงบลงได้แล้ว จะดูความสนุกต่อสักหน่อยไม่ได้หรือไร?
ใครจะคาดคิดว่าพ่อแม่ไม่อยากสนใจเจ้า และถีบเจ้ากระเด็นออกจากห้องไปเสียแล้ว
หลี่เฉิงเฉียนใช้มือปัดรอยเท้าที่ด้านหลังกางเกงอันเกิดจากการโดนหลี่ซื่อหมินถีบเข้าให้ หันหลังแล้วเดินเข้าห้องส่วนตัวของหลี่ยวนที่อยู่ห้องข้าง ๆ ทันที
เวลานี้ตาแก่หลี่กำลังหัวเราะร่าเริงอย่างอารมณ์ดี
เมื่อเห็นหลี่เฉิงเฉียนเดินเข้ามา ก็ชูนิ้วโป้งให้ทันที
"ทำได้เยี่ยมมาก!"
"ไอ้โง่สองตัวเมื่อครู่นี้ตีกัน นึกว่าเจ้าจะหน้าตาตื่นวิ่งเข้าไปห้ามเสียอีก!"