กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 115
"สรุปคือ ตามที่พวกเจ้าหลายคนว่ามา ต่อให้เหล่าพ่อของพวกเจ้าจะเต็มใจหรือไม่ก็ตาม แต่สุดท้ายก็ยังพยักหน้าสินะ?"
หลี่เฉิงเฉียนมองพี่น้องทั้งหกคนซึ่งรีบรุดมาหาเขาตั้งแต่เช้าตรู่ เอ่ยทักทายด้วยน้ำเสียงไร้เรี่ยวแรง
จากนั้นยังไม่ทันรอให้ฝ่ายตรงข้ามเอ่ยปากตอบ เขาก็หาวหวอดออกมาพลางเช็ดน้ำตา เดินเซไปเซมาสามก้าวสี่ก้าวตรงไปยังโต๊ะน้ำชา
วันนี้ไม่พูดเรื่องที่เป็นทางการนักหรอก ดื่มชาก่อนแล้วกัน!
กลุ่มคนซึ่งมาพร้อมกับเหล่าผู้อาวุโสที่มาร่วมงานว่าราชการยามเช้า และเดินทางมาถึงตำหนักบูรพาตั้งแต่ยังเห็นพระอาทิตย์ขึ้น ยามนี้เมื่อได้เห็นสภาพของหลี่เฉิงเฉียนแล้ว ในที่สุดก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก