เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 64
หลี่เฉิงเฉียนเดินทางกลับสู่ตำหนักบูรพาอย่างราบรื่น หลังจากล้างหน้าบ้วนปากอย่างเรียบง่ายแล้ว ก็ทิ้งตัวลงนอนบนเตียง แล้วหลับไปในชั่วพริบตาแทบจะทันที
ส่วนเรื่องที่หลี่ซื่อหมินบ่นพึมพำลับหลังเขาเมื่อครู่นี้ หลี่เฉิงเฉียนไม่ได้เก็บเอามาใส่ใจ
เพราะเขาคาดการณ์เอาไว้นานแล้ว
คนอย่างหลี่หลี่ผู้นี้ ย่อมมีความเย่อหยิ่งจองหองแอบแฝงอยู่ไม่น้อยเป็นแน่
หากตาบ้านี่ไม่หาเรื่องสร้างความปั่นป่วนขึ้นมาสักหน่อย เกรงว่าแปดส่วนคงจะหาเรื่องทรมานตนเองเป็นแน่
ประโยคเดียวแท้ ๆ สามารถเอ่ยออกมาตรง ๆ ได้ แต่เขากลับไม่ยอมทำเช่นนั้น
เขากลับต้องเก็บงำเอาไว้ ทั้งยังต้องเปลี่ยนทิศทางมาเหน็บแนมประชดประชันเสียรอบหนึ่ง
ราวกับว่าหากไม่ทำเช่นนี้แล้วจะแสดงให้เห็นถึงความเก่งกาจของตนเองไม่ได้อย่างนั้นแหละ
ทว่าหลี่เฉิงเฉียนคุ้นเคยจนชินชาเสียแล้ว ดังนั้นจึงปล่อยให้มันผ่านไปเสียเถอะ