เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 45
หลี่เฉิงเฉียนในยามนี้หาได้รู้ไม่ว่า จิตใจของผู้เป็นพ่อกล้าหาญผู้สูงส่งที่อยู่เบื้องหลังเขานั้นใกล้จะพังทลายอยู่รอมร่อแล้ว
เขารู้เพียงแค่ว่า เว่ยเจิงที่อยู่ตรงหน้าในเวลานี้ได้มาถึงขอบเขตของการพังทลายอย่างแท้จริงแล้ว
หลี่เฉิงเฉียนมองดู "กระจกมนุษย์" ผู้มีชื่อจารึกในประวัติศาสตร์ผู้นี้ หลังจากทอดถอนหายใจยาวก็กล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มลึกว่า
"สร้างจิตใจให้กับฟ้าดิน, สร้างชะตากรรมให้กับมวลชน, สืบทอดวิชาของปราชญ์โบราณที่ขาดการสืบสาน, และสร้างความสงบสุขชั่วนิรันดร์ให้กับทุกยุคสมัย!"
"นี่ต่างหากคือสิ่งที่ข้าราชการฝ่ายบุ๋น, โดยเฉพาะข้าราชการฝ่ายทูลทักท้วงควรจะกระทำ!"
"หากแต่จ้องมองเพียงฮ่องเต้ นั่นก็เป็นเพียงการเลือกเฟ้นความได้เปรียบเสียเปรียบเพื่อความประนีประนอมเท่านั้น!"
"หากต้องการทูลทักท้วง ก็จงทูลทักท้วงแทนราษฎรทั่วหล้า ส่งเสียงแทนราษฎรในท้องพระโรง!"