กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 27
หลี่เฉิงเฉียนส่งสามพี่น้องกลับไปแล้ว ก็กลับเข้ามายังตำหนักนอนด้านหลังพระราชฐานชั้นในอีกครา
ร่างเล็กเอนกายพิงอยู่บนเตียงนอนอย่างเกียจคร้าน หลี่เฉิงเฉียนอดไม่ได้ที่จะหลุดหัวเราะออกมาเบา ๆ
"สบายใจจริง!"
"ทั้งดึงคนเข้ามาช่วยแถมยังได้ต้นกล้าชั้นดีมาทำงานให้อีกหลายคน"
"ต่อไปมีพวกเขาทั้งสามคนอยู่ ตาแก่เช่นข้าคงได้ขี้เกียจต่อได้ยาว ๆ แล้ว!"
"อืม จะพูดว่าขี้เกียจไม่ได้สิ นี่เขาเรียกว่าการแบ่งงานกันทำอย่างสมเหตุสมผล พักผ่อนต่างหาก!"
"ฮ่า ๆ ๆ ทำแบบนี้แหละถูกต้องที่สุด!"
ทางฝั่งของหลี่เฉิงเฉียนนั้นคิดจากใจจริงว่าตนเองจัดการได้อย่างยอดเยี่ยม
ส่วนสามพี่น้องที่กลับมาถึงจวนของตนเอง ก็มีความเห็นตรงกันว่าการค้าครั้งนี้คุ้มค่าที่จะลงมือทำเช่นกัน