เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 7
"กวนอินปี้... กวนอินปี้..."
ภายในตำหนักลี่เจิ้ง ฮองเฮาจ่างซุนกำลังเอนกายอยู่บนตั่งนุ่ม มือถือผ้าเช็ดหน้าผืนหนึ่งปักลวดลายอย่างประณีต เมื่อได้ยินเสียงตะโกนเรียกอันคุ้นเคย นางก็อดยกมุมปากขึ้นเล็กน้อยไม่ได้
จ่างซุนซื่อวางผ้าเช็ดหน้าลายไผ่ที่ยังปักไม่เสร็จลง จัดเสื้อผ้าของตนให้เรียบร้อย ก่อนมองหลี่ซื่อหมินที่สาวเท้าเดินเข้ามาอย่างเร่งรีบ แล้วหยิบถ้วยน้ำชาที่วางอยู่ข้างมือส่งให้เขาโดยตรง
"เอ้อร์หลาง เพิ่งเสร็จจากการประชุมขุนนาง คงกระหายน้ำแล้วกระมัง!"
"ดื่มน้ำสักหน่อยก่อน!"
เดิมทีหลี่ซื่อหมินมีเรื่องอัดอั้นเต็มอก ตั้งใจมาหาฮองเฮาจ่างซุนเพื่อระบายสักสองสามคำ แต่เมื่อเห็นโฉมงามตรงหน้า ทั้งยังเห็นถ้วยน้ำชาที่ยื่นมาตรงหน้า อารมณ์ของเขาก็พลันสะดุดกึก ราวกับไม่รู้จะเริ่มต้นอย่างไรเสียแล้ว