กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 3
"ไม่ได้!"
ยังไม่ทันที่เหล่าขุนนางคนอื่นจะตื่นตระหนกขึ้นมา หลี่ซื่อหมินที่อยู่เบื้องบนก็เอ่ยคำรามลั่น
ดวงตาหงส์คู่นั้นของเขาแทบจะถลนออกมาอยู่แล้ว
เขากัดฟันมองหลี่เฉิงเฉียน เอ่ยด้วยน้ำเสียงดุดัน
"หลี่เฉิงเฉียน เจ้าเห็นตำแหน่งรัชทายาทแห่งตำหนักบูรพาต้าถังเป็นอันใดกัน?"
"เหตุใดจึงคิดโยนทิ้งราวกับรองเท้าสึกเช่นนี้?"
"หรือเจ้าต้องการจะทรยศความคาดหวังที่พ่อมีต่อเจ้า?"
"หรือเจ้าต้องการจะทรยศความคาดหวังที่ผู้อื่นมีต่อเจ้า?"
"พ่อจะบอกให้ว่า ตำแหน่งรัชทายาทนี้ ไม่ใช่ว่าเจ้าอยากจะเอาอวดก็เอา ไม่เอาจะทิ้งก็ทิ้ง!"