กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ทั้งสองจับมือกันไปชมดอกไม้ ส่วนคนอื่น ๆ นั่งอยู่ที่เดิมจิบชา
“ป๋อหมิง ภรรยาเพื่อนห้ามล่วงเกิน!” เฟิงฉีอันวางถ้วยชาลง พูดด้วยน้ำเสียงมีความนัย
“ใช่ พี่น้องกันมากี่ปีแล้ว นายอย่าคิดสั้นทำเรื่องผิดพลาดเลย”
เมื่อครู่เย่ป๋อหมิงเอาแต่จ้องเฉียวอวิ้น โชคดีที่เหล่ากู้ไม่ได้ใส่ใจ
คำพูดของทั้งสองทำให้เขาโกรธ “ผมเป็นคนแบบนั้นหรือไง”
“แล้วนายเป็นอะไร”
“ผมแค่รู้สึกว่าเธอคุ้นหน้า โดยเฉพาะหลังจากเธอย้อมผมดำ ยิ่งเหมือนเคยเห็นที่ไหนสักแห่ง ครั้งก่อนผมเล่าให้เหล่ากู้ฟังแล้ว พวกนายช่วยคิดให้หน่อยสิ มันเป็นไปได้ทางไหนบ้าง”
หลายคนช่วยกันระดมสมอง กลายเป็นการถกกันครั้งใหญ่ แต่ก็ยังหาข้อสรุปไม่ได้ ต้องเก็บไว้ก่อนชั่วคราว