กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
เฉียวอวิ้นเช็ดน้ำบนใบหน้าจนแห้ง แล้วตรวจดูการแต่งกายอีกครั้ง เมื่อเห็นว่าไม่มีสิ่งใดผิดปกติจึงเปิดประตู
เมื่อเปิดออก ช่อดอกกุหลาบจีนสีชมพูอ่อนช่อใหญ่ก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า
“อรุณสวัสดิ์ครับ!”
ด้านหลังช่อดอกไม้ คือใบหน้าอันหล่อเหลาของกู้สิงจือ
“ทำไมมาป่านนี้ล่ะคะ ฉันยังไม่ได้แต่งหน้าเลย!”
แม้เฉียวอวิ้นจะพูดเช่นนั้น แต่รอยยิ้มบนใบหน้ากลับซ่อนไว้ไม่มิดเลยแม้แต่น้อย
“บัวงามผุดเหนือน้ำ ไร้การปรุงแต่งใด ๆ!”
“ปากหวานตั้งแต่เมื่อไหร่กันคะเนี่ย ไม่เหมือนคุณเลยสักนิด!”
“หรือว่า คุณชอบแบบที่สุขุมเคร่งขรึมไม่ชอบยิ้มกันล่ะครับ?”
กู้สิงจือแกล้งหุบยิ้มแล้วเอ่ยขึ้น