ตอนที่ 21 รสชาติหลากหลายของชีวิต 7

ซูซื่อซิง “พวกเราก็ไปกันเถอะครับ”

ถนนสายเล็กในชนบทถูกปกคลุมไปด้วยม่านหมอกบาง ๆ แลดูเลือนราง

เดินเท้าอยู่นานถึงครึ่งชั่วโมงจนเส้นผมเปียกชื้นไปด้วยละอองหมอก ในที่สุดทุกคนก็มาถึงตัวตำบล ตลาดนัดมีขึ้นทุก ๆ ห้าวัน ผู้คนจำนวนมากต่างพากันมาจับจ่าย บนถนนสายแคบ ๆ เต็มไปด้วยเสียงผู้คนจอแจคึกคัก

“พี่หลิง พี่รุ่ย! ทางนี้ครับ!” กัวจื่อเล่อกำลังนั่งยอง ๆ นับมดอยู่ที่มุมหนึ่ง “พวกพี่มาถึงกันเสียที”

หลิงเจิง “คนมาตั้งแผงเยอะจริง ๆ พวกเรายังคงมาสายไป ไม่มีที่ว่างเหลือแล้ว”

กัวจื่อเล่อ “จริงด้วยครับ ขนาดที่ตรงนี้คุณลุงท่านนี้ยังเบียดแบ่งให้ผมเลย”

“อย่างนั้นต้องขอบคุณคุณลุงจริง ๆ ครับ ท่านทานส้มสิครับ” หลิงเจิงพูดพลางหยิบส้มสองสามผลออกมาจากตะกร้าส่งให้ถึงมือคุณลุง