เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เขามองคุณปู่หลิง แล้วกล่าวอย่างเย็นชา “เรื่องวางยาพิษ ผมตรวจสอบแล้ว ตอนนั้นหลิงหย่าได้รับพิษหญ้าหยางโถว แม้หญ้าหยางโถวจะมีพิษ แต่ก็เป็นหนึ่งในพืชโอสถที่ใช้ทำน้ำยาทั่วไป หญ้าหยางโถวมีขายเฉพาะร้านพืชสมุนไพรที่ได้มาตรฐาน แต่ถ้าอายุยังไม่ถึง 14 ปี ก็ไม่สามารถไปซื้อพืชโอสถใด ๆ ที่ร้านพืชสมุนไพรได้”
“ดังนั้น เรื่องนี้มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ผมอยากฟังความจริง!”
พอเห็นแววตาของเย่สิงเสวี่ย ขาของคุณปู่หลิงก็อ่อนแรง ครั้งนี้ยืนไม่อยู่ ทรุดลงนั่งกับพื้นโครม
“นี่ มันเป็นความเข้าใจผิด”
คุณปู่หลิงเข้าใจดีว่า หากเขาพูดความจริง เย่สิงเสวี่ยอาจไม่แตะต้องตระกูลหลิง
แต่ถ้าเขากล้าโกหกเขา—
“ตอน ตอนนั้นหลังเสี่ยวหย่าถูกพิษ พวกผม พวกเราก็เสียสติ ได้ยินว่าเสี่ยวลั่วเป็นคนทำ ก็เชื่อไปหมด ต่อมาเสี่ยวหย่าฟื้นขึ้นมา นึกทบทวนแล้วรู้สึกไม่ชอบมาพากล ถึงได้รู้ว่าคนที่วางยามีคนอื่น ไม่ใช่เสี่ยวลั่ว…”