ตอนที่ 215 ฉันสอนลั่วลั่วเต้นรำดีไหม?

ถึงจะเป็นงานเลี้ยงยามค่ำของราชวงศ์ แต่ก็ไม่มีพิธีรีตองมากมายนัก

แขกผู้มาร่วมงานสามารถพูดคุยกันไป พร้อมชิมอาหารรสเลิศ และชมการแสดงร้องรำทำเพลงอันยอดเยี่ยมจากคณะแสดงระดับเลิศล้ำไปพร้อมกัน

ใครมีอารมณ์ก็ยังเข้าร่วมได้ด้วย

ดังนั้นในแง่บรรยากาศแล้วจึงค่อนข้างผ่อนคลาย

เพียงแต่ว่าเห็นได้ชัดว่าคนส่วนใหญ่ไม่ได้สนใจการร้องรำทำเพลงเลย

เกือบทุกคนพร้อมใจกันมุ่งไปทางเย่เฟิงกับเย่สิงเสวี่ย หวังจะได้เห็นสง่าราศีของผู้คนในราชวงศ์อย่างใกล้ชิด

แน่นอนว่า

ถ้าได้เข้าไปคุยสักสองสามคำและทำความรู้จักด้วยก็ยิ่งดี

แต่ในตอนที่งานเลี้ยงยามค่ำเพิ่งเริ่ม คนที่สามารถเข้าไปคุยกับพวกเขาได้เป็นคนแรก ๆ มีเพียงบุคคลสำคัญบางคนของจักรวรรดิเท่านั้น

อย่างเช่น ผู้อาวุโสลั่ว เย่เจิ้นเหยียน วังหงไห่ และคนอื่น ๆ