กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ตอนนี้เอง เสียงของหัวหน้าห้องเซี่ยหลินดังขึ้นจากในกลุ่มคน “อะไรนะ?! อาจารย์ คุณ คุณให้หลิงลั่วตามผมไปด้วยเหรอ?!”
พอคำนี้ออกมา คนในห้องหลายคนก็ถอนหายใจโล่งอก
จากนั้นก็เริ่มสงสารเซี่ยหลินขึ้นมา
“หัวหน้าห้องก็น่าสงสารอยู่เหมือนกัน”
“ใช่เลย แต่โรงเรียนจัดแบบนี้ น่าจะให้อะไรชดเชยเขาบ้างนะ?”
“ชดเชยจะชดเชยได้แค่ไหนกัน? ก็ต้องรู้ไว้นะว่าการฝึกภาคสนามครั้งนี้เป็นโอกาสดีที่จะแสดงความสามารถและศักยภาพแฝงของตัวเอง ถ้าทำผลงานโดดเด่นจนพวกบุคคลสำคัญของโรงเรียนเห็น ก็มีโอกาสถูกพวกเขาเรียกไปอยู่ใกล้ ๆ แล้วสอนกันแบบตัวต่อตัว! มีอะไรชดเชยไหนจะเทียบกับอนาคตแบบนั้นได้?”
“จริงด้วย หลิงลั่วคนนี้ช่างทำความเดือดร้อนให้คนอื่นได้จริง ๆ”