เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 396 การเติบโตในคิมหันต์
ตอนที่หน้าบากสามารถลงเดินบนพื้นได้ รวงข้าวสาลีในแปลงบักวีตก็เหลืองไปเกินครึ่งแล้ว
เขาค้ำกระบองไม้อันหนึ่ง มันไม่ใช่กระบองไม้หลิวแบบของหานหู่ แต่เป็นเพียงลำต้นไม้พุทราธรรมดาท่อนหนึ่งที่มาร์ซารื้อออกมาจากกองฟืน เหลาเปลือกออก ขัดจนเกลี้ยงเกลา ยามที่ยื่นให้เขาหล่อนกล่าวว่า “ถือไว้ อย่าหกล้มล่ะ” หน้าบากรับไป แล้วเดินวนในลานบ้านอยู่หลายรอบ ขาขวายังคงกะเผลกอยู่บ้าง ทว่าคล่องแคล่วขึ้นกว่าเมื่อหนึ่งเดือนก่อนมาก แขนขวาก็แกะผ้าพันแผลออกแล้ว กลางฝ่ามือเผยให้เห็นเนื้อสีชมพูที่งอกขึ้นมาใหม่ นุ่มเนียนราวกับผิวของเด็ก
เขาเดินไปหยุดยืนใต้ต้นพุทรา เฝ้ามองโสมปฐพีต้นนั้นที่อยู่ใต้เชิงกำแพงทิศตะวันออก โสมปฐพีเติบโตจนสูงถึงหัวเข่าของเขาแล้ว ใบสีน้ำตาลอมม่วงแผ่ขยายออก จากสี่ใบเพิ่มขึ้นเป็นสิบกว่าใบ ตรงกลางแตกก้านดอกเรียวยาวออกมาหนึ่งก้าน ด้านบนออกดอกเล็กสีม่วงขาวเป็นช่อ ดอกบานไม่ใหญ่นัก ราวกับเมล็ดข้าวสาร ทว่าเมื่อเข้าใกล้กลับได้กลิ่นหอมเย็นสดชื่นสายหนึ่ง สูดดมเพียงครั้งเดียวก็ทำให้รู้สึกเย็นฉ่ำในโพรงจมูก ราวกับอมใบสะระแหน่ไว้หนึ่งใบ
“ของสิ่งนี้หอมดี” หน้าบากกล่าว