เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 381 ข้ามฤดูหนาว
หน้าบากเดินออกมาในเช้าวันที่สาม
ลั่วเอินกำลังผ่าฟืนอยู่ในลานบ้าน ได้ยินเสียงประตูดังเอี๊ยดอ๊าดเปิดออก หน้าบากยืนอยู่ตรงประตู เสื้อผ้ายังคงเป็นชุดเดิม คราบโคลนแห้งกรังแนบติดลำตัวแข็งทื่อ ใบหน้าไม่ได้ล้าง หนวดเคราขึ้นรกรุงรัง เขาเกาะวงกบประตูยืนอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็เดินกะเผลกออกมา เดินมาถึงริมลานบ่อน้ำ แล้วค้อมตัวลงตักน้ำขึ้นมาหนึ่งถัง
ถังน้ำมีน้ำหนักมาก ขาขวาของเขารับแรงไม่ไหว เกือบจะทำน้ำหก ลั่วเอินวางขวานลงแล้วเดินเข้าไป ช่วยเขายกถังน้ำขึ้นมาจากขอบบ่อ
หน้าบากไม่ได้พูดอะไร เขาก้มหน้าเทน้ำลงในกะละมัง วักน้ำขึ้นมาล้างหน้า น้ำเย็นเยียบชะล้างจนใบหน้าของเขาแดงก่ำ เขาใช้มือถูไปมา ขัดรอยโคลนแห้งสองสามรอยบนใบหน้าออก เผยให้เห็นใบหน้าบากข้างใต้ รอยแผลเป็นนั้นยังคงขาวจนบาดตา ทว่าหลังจากล้างสะอาดแล้ว พอมองดูกลับไม่น่ากลัวปานนั้น
หลังจากหน้าบากล้างหน้าเสร็จ เขาก็เงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า ท้องฟ้าเป็นสีเทา เมฆสีเทาตะกั่วลอยต่ำมาก ลมพัดกรรโชกมาจากทิศเหนือ พัดพากลิ่นอายแห้งหนาวเหน็บสายหนึ่งมาด้วย