เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 372 ฤดูใบไม้ร่วง
เจ็ดวันหลังจากสงครามครั้งนี้สิ้นสุดลง ป้อมวินสตันก็ได้ต้อนรับวันที่ท้องฟ้าแจ่มใส
ท้องฟ้าเป็นสีครามสดใส ไม่มีเมฆแม้แต่ริ้วเดียว ดวงอาทิตย์ลอยเด่นอยู่กลางเวหา สาดแสงส่องลงมาอย่างอบอุ่น ขับไล่ไอหนาวที่แทรกซึมลึกถึงร่องกระดูกของผู้คนออกมาจนหมด มาร์ซาอาศัยช่วงที่อากาศปลอดโปร่งขนผ้าห่มและที่นอนออกมาผึ่งแดดเต็มลานบ้าน สีสันละลานตา ยามสายลมพัดผ่านก็พองฟูขึ้นมาราวกับธวัชผืนเล็ก ๆ หลายผืน
ลั่วเอินนั่งอยู่ริมลานบ่อน้ำ ช่วยไรเนิร์ดคัดแยกเมล็ดบักวีต
เมล็ดพันธุ์เหล่านี้เก็บสำรองไว้ล่วงหน้า เป็นผลผลิตที่เก็บเกี่ยวเมื่อฤดูใบไม้ร่วงปีก่อน ซ่อนไว้ในหีบไม้ส่วนลึกที่สุดของยุ้งฉางมาโดยตลอด ไรเนิร์ดกลัวว่าจะถูกแย่งชิงไปยามเกิดศึกสงคราม จึงฝังหีบไม้ไว้ใต้ห้องใต้ดินเก็บเสบียงของห้องครัวเตาไฟ ใช้หญ้าแห้งคลุมทับไว้หนาชั้นหนึ่ง ตอนขุดขึ้นมาเมล็ดพันธุ์ยังคงแห้งสนิท ไม่มีขึ้นราแม้แต่เมล็ดเดียว