เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 369 ดิ้นรนครั้งสุดท้าย
ฟ้ายังยังไม่สว่างแจ้ง หน้าบากก็เริ่มเคลื่อนไหวแล้ว
ไม่ใช่การหยั่งเชิง ไม่ใช่การลอบโจมตี แต่เป็นการยกพลบุกประชิดเข้ามาทั้งหมด ทุกคนในค่ายพักต่างพุ่งทะยานไปข้างหน้า กองทหารม้านำทัพ ทหารราบตามติดกระชั้นชิด เสียงโห่ร้องกู่ฆ่าดังก้องสะเทือนจนดินบนกำแพงเมืองร่วงกราว หน้าบากควบม้าสีเทาตัวนั้น ติดตามอยู่กลางขบวน แผลเป็นบนใบหน้าขาวซีดในแสงอรุณ ราวกับสายฟ้าฟาดสายหนึ่ง
ลั่วเอินยืนอยู่หลังช่องเชิงเทิน เฝ้ามองกลุ่มคนดำทะมึนหลั่งไหลทะลักเข้ามา เขานับไม่ถ้วนว่ามีกี่คน ทว่าไม่สำคัญเลย—เท่าที่มองเห็นได้ล้วนมากันหมดแล้ว หน้าบากทุ่มเดิมพันทั้งหมดลงในวันนี้
“นักธนู” ลั่วเอินตะโกน “รอให้ใกล้เข้ามาอีกค่อยยิง”
อลิเซียนั่งยอง ๆ อยู่หลังช่องเชิงเทิน คันธนูง้างจนเต็มแรงแล้ว ในกระบอกเก็บลูกธนูของเธอเหลือลูกธนูเพียงเจ็ดดอก ยิงเจ็ดดอกนี้หมดก็ไม่เหลืออีก ทว่าเธอไม่ลนลาน หัวลูกธนูค่อย ๆ ปรับตามการเคลื่อนไหวของกองทหารม้า