เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 366 ยิงหิน
เมื่อเครื่องยิงหินติดตั้งเสร็จ ดวงอาทิตย์เพิ่งขึ้นถึงกลางฟ้า
นั่นคือเครื่องยิงหินขนาดไม่ใหญ่ โครงไม้ สูงกว่าคนหนึ่งนิดหน่อย ผูกด้วยเชือกป่านหยาบ ล้อจมอยู่ในดิน ศัตรูหลายคนกำลังง่วนอยู่ข้าง ๆ บางคนปรับมุม บางคนกำลังยกหินขึ้นบรรจุ หินไม่ใหญ่ เท่ากำปั้น แต่เพียงพอแล้ว — กระแทกใส่กำแพงดินอัด ทีหนึ่งก็เป็นหลุมหนึ่งหลุม
ลั่วเอินยืนอยู่บนกำแพงเมือง เฝ้ามองเครื่องยิงหินนั้น
คนอื่น ๆ บนหัวกำแพงก็มองอยู่เช่นกัน ไม่มีใครพูด แต่ลั่วเอินสัมผัสได้ถึงน้ำหนักของความเงียบนั้น — เครื่องยิงหินไม่เหมือนบันไดเมฆา บันไดเมฆาคุณยังผลักได้ ทุบได้ รับมือได้ แต่เครื่องยิงหินอยู่ห่างออกไปหลายร้อยก้าว คุณเอื้อมไม่ถึงมัน แต่มันเอื้อมถึงคุณ
“ทุกคนหมอบลง!” ลั่วเอินตะโกน
คนบนหัวกำแพงเพิ่งหมอบลง หินก้อนแรกก็พุ่งเข้ามา