เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 355 เตรียมการ
เก็บจดหมายเข้าอกเสื้อ ลั่วเอินไม่ได้หยิบออกมาดูอีก
พบกันในฤดูใบไม้ร่วง เฟิ่งว่านซานกำหนดเวลาไว้หมดแล้ว แสดงว่าเขามีความมั่นใจ ไม่ใช่แค่พูดไปเรื่อย แต่มีความมั่นใจจริง ๆ ลั่วเอินนั่งอยู่ตรงข้ามเฒ่าฟาง นิ้วมือเคาะเบา ๆ บนหัวเข่า ในสมองกำลังใคร่ครวญคำนวณ
เฒ่าฟางเห็นสีหน้าเขาไม่เปลี่ยนไป ทว่ารู้ดีว่าในใจเขามีเรื่องกังวล จึงไม่ซักไซ้ ลุกขึ้นไปรินน้ำ ขาของเขายังคงกะโผลกกะเผลกอยู่บ้าง แต่คล่องแคล่วกว่าตอนที่มาคราวก่อนมากแล้ว เดินได้โดยไม่ต้องเกาะโต๊ะ
“ขาของคุณดีขึ้นมากเลย” ลั่วเอินเอ่ย
“หมออู๋ฝังเข็มให้น่ะ” เฒ่าฟางประคองถ้วยน้ำกลับมา “ฝังเข็มไปเดือนกว่า ทั้งยังพอกสมุนไพร เขาบอกว่ารักษาอีกสองเดือนก็คงหายดีเหมือนคนปกติ”
“แล้วหมออู๋ล่ะ”
“ไปตรวจรักษาคนอยู่ทางเหนือของเมือง สองสามวันนี้คนเริ่มเยอะขึ้น พวกปวดหัวตัวร้อนก็มีมาก เขาเลยยุ่งจนแทบไม่ว่าง” เฒ่าฟางจิบน้ำคำหนึ่ง “ตังกุยที่คุณส่งมาคราวก่อนใช้หมดแล้ว เขาเลยมาขอจากฉันอีก ฉันบอกให้เขารอไปก่อน ถ้าคนจากวินสตันมาจะฝากข้อความกลับไปให้”