เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 343 ประตูแตกแล้ว
เสียงแผ่นไม้ประตูฉีกแยกไม่ได้ดังนัก ทว่าทุกคนกลับได้ยินชัดเจนเต็มสองหู
ลั่วเอินวิ่งลงมาจากบนกำแพง สาวเท้าข้ามขั้นบันไดอย่างรีบร้อนจนเกิดเสียงตึงตัง ลานด้านในปั่นป่วนวุ่นวายไปหมด เมิ่งหูนำผู้คนยันอยู่หลังประตู ใช้เสาไม้ค้ำไว้สามสี่ต้น ทั้งยังวางกระสอบทรายซ้อนกันสูงครึ่งตัวคน ทว่าตรงกลางบานประตูกลับปริแยกเป็นรอยแตกหนึ่งสาย จนมองเห็นแสงสว่างด้านนอกลอดเข้ามา
“หลีกไป” ลั่วเอินตะโกนขึ้นมาหนึ่งเสียง พลางผลักคนที่ขวางทางออกแล้วพุ่งตรงไปหลังประตู
เขาหยิบพลั่วเหล็กเล่มหนึ่งขึ้นมาจากพื้น สอดขัดไว้ในรอยแยกของประตูแล้วใช้ไหล่ยันไว้ ด้ามพลั่วเหล็กกดทับจนหัวไหล่เจ็บระบม แต่บานประตูก็หยุดนิ่งลงชั่วคราว ด้านนอกมีเสียงทึบหนักดังขึ้นอีกระลอก ม้าพุ่งเข้าชนแล้ว แรงปะทะส่งผ่านบานประตูเข้ามา กระแทกจนตัวลั่วเอินแอ่นไปข้างหน้า กัดฟันแน่นจนส่งเสียงกรอด
“ค้ำเพิ่มอีกสองต้น” เมิ่งหูคำรามไปทางด้านหลัง