เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 340 แผนบุกยามราตรี
หานหู่ขยับเข้ามาใกล้ กดเสียงต่ำแล้วพูดไม่กี่คำ
ลั่วเอินฟังจบไม่ได้พยักหน้าทันที และไม่ได้ส่ายหน้า เขาพิงช่องเชิงเทิน สายตาจับจ้องฝุ่นธุลีทางทิศตะวันออกที่เริ่มจางลงเรื่อย ๆ ในหัวใคร่ครวญทุกถ้อยคำที่หานหู่พูดซ้ำไปซ้ำมา
“จะสำเร็จไหม” เขาถาม
“ไม่สำเร็จก็ต้องสำเร็จ” หานหู่พูด “อย่างไรพรุ่งนี้รบก็คือรบ คืนนี้รบก็คือรบ แทนที่จะปล่อยให้พวกมันนอนเต็มอิ่มแล้วมาพังประตูพวกเรา สู้พวกเราไปถล่มรังพวกมันก่อนดีกว่า”
ลั่วเอินไม่ตอบคำ หานหู่พูดมีเหตุผล แต่ทหารม้าสามสิบกว่านาย บวกกับทหารราบสามสิบกว่านายในร่องน้ำ แม้จะถูกตีแตกกระจาย ทว่าคนตายไม่กี่คน รวบรวมเข้าด้วยกันยังพอใช้งานได้ ฝ่ายพวกเขาคนที่สู้รบได้นับเต็มที่ยังไม่ถึง 60 คน ในจำนวนนั้นครึ่งหนึ่งยังเป็นชาวไร่ชาวนาที่เกี่ยวบักวีตมาทั้งช่วงเช้า เหนื่อยล้าจนหลังแทบยืดไม่ตรง
ทว่าอีกประโยคที่หานหู่พูดกลับยิ่งทำให้ลั่วเอินกังวล อีกฝ่ายไม่รู้ว่าพวกเขามีคนเท่าไร