เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 297 ออกเดินทาง
วันที่สิบหกเดือนหนึ่ง ฟ้ายังไม่ทันสว่าง ลั่วเอินก็ตื่นแล้ว
ในห้องมืดสนิท อลิเซียไม่ได้อยู่บนเตียงแล้ว เขางมความมืดสวมเสื้อผ้าจนเรียบร้อยแล้วเดินออกไปที่ลานเรือน ขอบฟ้าเพิ่งเผยแสงสีขาวหม่นออกมาเป็นเส้น ดาวบนฟ้ายังเลือนหายไปไม่หมด ลมหนาวพัดกรูเข้ามาจากทางทิศเหนือ ทำให้เขาหนาวสั่นจนตัวสั่นสะท้าน ในห้องครัวมีแสงไฟ เฒ่าซุนได้ก่อไฟขึ้นแล้ว
ลั่วเอินเดินเข้าไป เฒ่าซุนนั่งยอง ๆ อยู่หลังเตาโดยไม่เงยหน้าขึ้น “ข้าวต้มเสร็จแล้ว อยู่ในหม้อ” บนแท่นเตาวางชามข้าวต้มสองชาม ผักดองเค็มหนึ่งจาน และหมั่นโถวสองลูก ลั่วเอินนั่งลงกิน ข้าวต้มยังร้อน เขาจึงซดช้า ๆ มาร์ซาเดินออกมาจากห้องด้านใน มือถือห่อผ้ามายัดใส่มือลั่วเอิน “เอาไว้กินระหว่างทาง แป้งทอด ผักดองเค็ม แล้วก็น้ำตาลสองสามก้อน”
ลั่วเอินรับมา ห่อสัมภาระหนักอึ้ง เขาเอาสายสะพายคล้องไหล่ไว้