เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 248 หลังกษัตริย์องค์ใหม่จากไป
ข่าวเรื่องกษัตริย์องค์ใหม่จากไปแล้ว ลั่วเอินไม่ได้ปิดบังและไม่ได้เที่ยวป่าวประกาศ คนที่ควรรู้ต่างก็รู้กันหมดแล้ว คนที่ไม่ควรรู้ช้าเร็วก็คงได้รู้ นครหลวงอยู่ห่างจากป้อมวินสตันหลายร้อยลี้ ข่าวส่งมาถึงต้องใช้เวลาหลายวัน ส่งกลับไปก็ต้องใช้เวลาหลายวันเช่นกัน ในช่วงว่างเว้นไม่กี่วันนี้ ลั่วเอินต้องคิดให้ตกผลึกว่าก้าวต่อไปควรเดินอย่างไร
หลังจากหลิวซื่อกลับมาจากนครหลวง คนก็คล้ายถูกสูบอะไรบางอย่างออกไป ทำงานทำการยังพอไหว เพียงแต่ไม่ยอมเอ่ยปากพูด เมื่อก่อนเขายังหยอกล้อกับเสี่ยวเหมย อุ้มเสี่ยวเหมยชูขึ้นหมุนเป็นวงกลม หมุนจนเสี่ยวเหมยหัวเราะคิกคัก ตอนนี้พอเสี่ยวเหมยดึงชายเสื้อเขา เขาก็เพียงนั่งยอง ๆ ลง ลูบหัวนาง ยิ้มให้ทีหนึ่ง รอยยิ้มนั้นดูแย่ยิ่งกว่าร้องไห้เสียอีก
มาร์ซาทนดูต่อไปไม่ไหว คืนหนึ่งจึงยกชามสุราไปหาเขา กระแทกลงตรงหน้าเขา “ดื่มซะ”
หลิวซื่อมองดูสุรา ยกขึ้นมากรอกเข้าปากไปอึกหนึ่ง
“คนตายไปแล้วก็คือตายไปแล้ว คนที่ยังมีชีวิตอยู่ก็ต้องมีชีวิตต่อไป” มาร์ซานั่งลงฝั่งตรงข้ามเขา “นายเป็นแบบนี้ เสี่ยวเหมยเห็นแล้วกลัว”
หลิวซื่อชะงักไปเล็กน้อย ก้มหน้ามองดูสุราในชาม “ฉันรู้”
“รู้ก็ฮึดขึ้นมาหน่อย”