เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 247 รอคอย
หลังจากพระราชลับของกษัตริย์องค์ใหม่มาถึง ลั่วเอินก็นอนหลับไม่สนิทติดต่อกันหลายวัน
ไม่ใช่เพราะหวาดกลัว แต่เป็นเพราะเรื่องราวในหัวอัดแน่นเกินไป พอเอนตัวลงนอนก็หยุดคิดไม่ได้ พลิกตัวไปมาเหมือนแผ่นแป้งที่พลิกไม่เสร็จในกระทะ อลิเซียถูกเขาพลิกตัวจนตื่นไปสามรอบ รอบที่สี่เขาไม่ทันได้พลิก นางก็ถีบตรงเข้ามาทีหนึ่ง ไม่แรงนัก แค่ยันเข้าที่หน้าแข้งของเขา “นอนไม่หลับก็ลุกขึ้นไป อย่ามานอนพลิกไปพลิกมาเหมือนทอดแป้งบนเตียง”
ลั่วเอินลุกขึ้น สวมเสื้อคลุมตัวหนึ่ง แล้วเดินออกไปนั่งในลานเรือน
พระจันทร์ใกล้จะเต็มดวงแล้ว สาดแสงสว่างไสวไปทั่วทั้งลานเรือน โคมไฟบนหอเฝ้าระวังที่อยู่ไกลออกไปยังคงสว่างอยู่ คล้ายกับหมุดตัวหนึ่งที่ตอกตรึงไว้บนฟากฟ้า ลมอ่อนแรง พัดวูบมาเป็นพัก ๆ ไม่หนาวและไม่ร้อน เขานั่งลงบนขั้นบันได สอดหัตถ์ลงไปในดิน เย็นเยียบ ไม่รู้สึกถึงสิ่งใดเลย