เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 111 กระดานหมากแห่งนครหลวง
วันที่แรกที่เข้าเมือง ลั่วเอินก็เข้าใจเรื่องหนึ่ง นครหลวงไม่ใช่เมือง แต่เป็นกระดานหมาก
ทุกถนนคือเส้นบนกระดานหมาก ทุกคฤหาสน์คือหมากตัวหนึ่ง ทุกคนที่เดินอยู่บนถนน—ไม่ว่าจะเป็นขุนนางหรือพ่อค้า ทหารหรือขอทาน—ล้วนเป็นหมากตัวหนึ่ง
และผู้เดินหมาก นั่งอยู่ในหอคอยสูงที่สุดแห่งนั้น
วิลลัสจัดที่พักให้พวกเขาที่คฤหาสน์แห่งหนึ่งทางตะวันออกของเมือง คฤหาสน์ไม่ใหญ่ แต่ประณีต มีเรือน 3 ชั้นเรียงต่อกัน เพียงพอให้กององครักษ์ 100 นายพักอาศัย ที่หน้าประตูแขวนป้ายชื่อใหม่ว่า “คฤหาสน์เคานต์วินสตัน” สีทายังไม่แห้งสนิท
“ที่พำนักชั่วคราว” วิลลัสกล่าวพร้อมยิ้ม “หากท่านเคานต์โปรด จะพักยาวก็ได้ หากไม่โปรด รอเข้าเฝ้าฝ่าบาทแล้วค่อยเปลี่ยนเป็นที่ที่ดีกว่า”
ลั่วเอินไม่ตอบ