Chapter 0106

ตอนที่ 108 ของขวัญชิ้นสุดท้าย

ตัวตนที่ผอมโซจนเหลือแต่โครงร่างกระดูกตนนั้น หยุดยืนอยู่ห่างจากตรงหน้าลั่วเอินเพียงสามก้าว ไม่ได้ขยับเข้ามาใกล้อีก

ดวงตาของมันโตมาก กินพื้นที่ไปครึ่งใบหน้า เบ้าตาลึกโหล ลูกตาขุ่นมัว แต่ยามที่จับจ้องไปยังคทาในหัตถ์ของลั่วเอิน ภายในความขุ่นมัวนั้นกลับทอประกายแสงออกมาสายหนึ่ง เป็นแสงของสะเก็ดไฟจุดสุดท้ายในกองเพลิงที่จวนเจียนจะมอดดับ

“……เกรย์เอ็น……” เสียงของมันดังก้องขึ้นในหัวของลั่วเอิน แหบแห้ง ฝืดเคือง ราวกับไม่ได้เอื้อนเอ่ยวาจามาเนิ่นนาน

“……ของพวกเรา……”

ลั่วเอินไม่ได้ถอยหลัง

เขากุมคทาเอาไว้ เฝ้ามองดวงตาคู่นั้น

“เกรย์เอ็นไปแล้ว” เขาเอ่ย “มันกลับบ้านไปแล้ว”

ตัวตนนั้นนิ่งเงียบไปเนิ่นนาน

ท่ามกลางความมืดมิดโดยรอบ ดวงตาที่ลอยเคว้งเหล่านั้นค่อย ๆ ล้อมวงเข้ามา แต่ก็เช่นเดียวกับมัน หยุดอยู่ห่างออกไปไม่กี่ก้าว ไม่ได้ขยับเข้ามาใกล้อีก