กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 96 บนเส้นทางมุ่งสู่ทิศตะวันออก
วันที่สามหลังออกจากเมืองแดนร้าง ลั่วเอินหันหลังกลับไปมองเป็นครั้งแรก
ด้านหลังมีเพียงเนินเขาสูง ๆ ต่ำ ๆ สลับกันไปมาและป่าละเมาะประปราย เค้าโครงกำแพงเมืองที่เพิ่งเป็นรูปเป็นร่างตรงเส้นขอบฟ้านั้น มองไม่เห็นไปตั้งนานแล้ว
เขายืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็ก้าวเดินต่อไป
อลิเซียเดินอยู่ข้างกายเขา ฝีเท้าแผ่วเบาราวกับเหยียบย่ำอยู่บนปุยเมฆ นางไม่ได้หันกลับไปมอง เพียงหยุดเดินเป็นครั้งคราว ก้มตัวลงสำรวจต้นหญ้าป่าริมทาง หรือไม่ก็เงยหน้ามองดูหมู่นกบนท้องฟ้า
“เธอกำลังหาอะไรอยู่” ลั่วเอินเอ่ยถาม
“ทาง” นางบอก “ทางที่ไม่มีคนสัญจรมานานเกินไป ต้นหญ้าจะปกคลุมร่องรอยเอาไว้ แต่นกรู้ว่าตรงไหนมีคนเดินผ่านเป็นประจำ พวกมันจะมาหาอาหารริมทาง เพราะที่ที่มีคนเดินผ่าน ต้นหญ้าจะถูกเหยียบจนเตี้ยลง แมลงก็จะถูกพบตัวได้ง่ายขึ้น”
ลั่วเอินมองไปตามทิศทางที่นางชี้