เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 86 หนองน้ำและการตัดสินใจ
การประชุมดำเนินตั้งแต่เช้าตรู่จรดเที่ยงวัน อากาศภายในกระโจมอบอ้าวเสียจนแทบจะคั้นน้ำออกมาได้
แผนที่กางแผ่อยู่กลางโต๊ะยาว ผืนป่าสีเขียวเข้มของหนองหมอกพิษถูกดินสอถ่านสีแดงวงไว้สามรอบ ไรเนิร์ดยืนข้างแผนที่ นิ้วชี้จิ้มลงตรงตำแหน่งสระกัดกระดูก ปลายนิ้วหยุดนิ่งอยู่ตรงพื้นที่แถบนั้นเป็นเวลานาน
“ผู้ไร้นิทรา 300 คน” เขากล่าวซ้ำเป็นรอบที่สาม “นี่ยังไม่นับกำลังคนที่ลัทธิคืนสู่ความว่างมีอยู่ในถ้ำละลายแต่เดิม พวกเราที่ยกออกไปสู้ได้ กะเก็งเต็มที่ก็แค่ 70 คน”
“70 ต่อ 300” เฒ่าโซรินลูบเครา “ชนตรง ๆ ก็คือรนหาที่ตาย”
“เพราะฉะนั้นเราจะไม่ชนตรง ๆ” คุณนายมีลาดันแว่นตาคริสตัลตรงสันจมูก ล้วงแผ่นศิลารูนขนาดเท่าฝ่ามือสามแผ่นออกมาจากอกเสื้อ วางเรียงบนโต๊ะ “ใช้การสั่นสะเทือนเส้นชีพจรปฐพี”
ทุกคนต่างมองไปที่นาง
“หลังจากเกรย์เอ็นจากไป เส้นหลักชีพจรปฐพีก็หลงเหลือโพรงว่างเปล่าเอาไว้” หญิงชราชี้นิ้วไปยังแผ่นศิลาแผ่นแรก ด้านบนสลักภาพการไหลเวียนของหน่วยพลังงานอันซับซ้อน “คุณลักษณะพิเศษของโพรงคือ ‘การดูดเกาะ’ มันจะฉุดดึงพลังงานสายชีพจรปฐพีทั้งหมดโดยรอบตามสัญชาตญาณ เพื่อเติมเต็มส่วนที่ว่างเปล่าของตัวเอง”
นางหยิบแผ่นศิลาแผ่นที่สองขึ้นมา ด้านบนสลักแผนที่เส้นชีพจรปฐพีสายย่อยรอบสระกัดกระดูก