Chapter 0051

ตอนที่ 51 ผู้มาเยือนสามฝ่าย

คนของกองหมาป่าทมิฬมาเร็วกว่าที่คาดไว้

เช้าตรู่ของวันที่เจ็ดหลังเริ่มไถพรวนฤดูใบไม้ผลิ ชายหนุ่มผู้เฝ้ายามยามค่ำคืนที่ประตูเหนือเห็นม้าห้าตัวค่อย ๆ เดินเข้ามาจากทิศเนินดินเทา คนบนหลังม้าสวมเกราะหนังเก่า ๆ สะพายดาบยาวไว้ที่เอว แต่ไม่ชูธวัช ไม่ได้จัดกระบวนบุกพุ่ง เพียงเดินช้า ๆ ราวนักเดินทางธรรมดา

ชายหนุ่มเป่านกหวีดเตือนภัย

ลั่วเอินกำลังอยู่ในแปลงตรวจดูการเจริญเติบโตของต้นกล้ามันฝรั่ง พอได้ยินเสียงนกหวีดก็ยืดตัวขึ้น อลิเซียถอดธนูจากหลังลงมาแล้ว ทั้งสองสบตากันแล้วเดินไปทางประตูเหนือ

หน่วยฝึกรวมตัวกันอย่างรวดเร็ว คาลวินผู้เฒ่าสั่งการให้สิบคนขึ้นกำแพง สิบคนตั้งแถวหลังประตู ถึงจะมีเพียงหอกไม้และธนูหยาบ ๆ แต่กระบวนทัศน์ก็ดูเป็นรูปเป็นร่างแล้ว

ม้าห้าตัวหยุดอยู่ห้าสิบก้าวออกไป ผู้นำเป็นชายวัยราวสี่สิบปี มีแผลเป็นบนใบหน้าลากจากคิ้วซ้ายลงถึงแก้มขวา ทำให้รอยยิ้มของเขาดูบิดเบี้ยวอยู่บ้าง เขาพลิกตัวลงจากม้า โยบังเหียนให้คนข้างหลัง แล้วเดินมือเปล่ามาทางประตูรั้ว

“ไวเคานต์แห่งทุ่งรกร้างหรือ” ชายหน้าบากหยุดอยู่สิบก้าวออกไป เสียงแหบพร่า “ผู้น้อยไรเนิร์ด หัวหน้าหน่วยที่สามของกองหมาป่าทมิฬ รับคำสั่งจากผู้สั่งการมาเยี่ยมเยียนโดยเฉพาะ”

ลั่วเอินดันประตูรั้วเดินออกไป อลิเซียตามอยู่ข้างหลังห่างสามก้าว ธนูยังไม่ถูกดึง แต่ปลายนิ้วแตะอยู่บนสายธนู

“หัวหน้าหน่วยไรเนิร์ด” ลั่วเอินพยักหน้า “ไม่ทราบว่ามีธุระอะไร”