Chapter 0024

ตอนที่ 24 เหนือสายน้ำใต้ดิน

ฟ้ายังไม่สว่างเต็มที่ ทุกคนก็เตรียมพร้อมออกเดินทางกันหมดแล้ว

บนลานโล่งนอกห้องใต้ดินเก็บเสบียง สามกลุ่มยืนแบ่งเขตกันอย่างชัดเจน ฝั่งลั่วเอินมีหกคน สวมเกราะหนังที่คนแคระเทามอบให้ เอวเหน็บมีดสั้นตีใหม่ หลังสะพายย่ามอวบอูม ฝั่งดาบเฒ่ามีสามคน สวมชุดกระชับสีเข้ม อุปกรณ์น้อยแต่เชี่ยวชาญ มือยาวสะพายชะแลงกับเข็มสำรวจขนาดต่าง ๆ เป็นกำ หน้ายิ้มมีถุงหนังที่เอวส่งกลิ่นดินปืนออกมา ส่วนดาบเฒ่าเองแค่เหน็บอีเต้อด้ามสั้นเล่มหนึ่งไว้ที่เอว

คนแคระเทามาถึงช้าที่สุด ตอนที่สือฉุยพาลูกน้องสี่คนมุดออกมาจากเขตดินทรุด ดวงอาทิตย์เพิ่งโผล่พ้นเส้นขอบฟ้า พวกมันไม่ได้สวมเกราะ แค่สวมเสื้อกั๊กหนังหนา แต่ในมือแต่ละคนล้วนถืออาวุธ อีเต้อเหล็ก หอกสั้น และโล่กลมเล็กที่เป็นเอกลักษณ์นั้น

“มาครบกันแล้วหรือ” ดาบเฒ่ากวาดตามองรอบหนึ่ง สายตามองพวกคนแคระเทานานกว่าสองวินาที

“ครบแล้ว” ลั่วเอินกล่าว “ตามที่ตกลงกัน ลงใต้ดินแล้วฟังคำสั่งสือฉุย หากมีความเห็นต่างก็โหวต มีปัญหาอะไรไหม”

มือยาวกับหน้ายิ้มมองไปทางดาบเฒ่า ดาบเฒ่าส่ายหน้า “ไม่มีปัญหา”

สือฉุยส่งเสียงในลำคออย่างพอใจ “งั้นก็ออกเดินทาง ไปทางหุบเขานั้น ใกล้กว่า”