กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 8 ฮูหยินฉีกังวลใจ
เซี่ยอวิ๋นซูพยักหน้า “ไปเถิด คอยเฝ้าฮูหยินผู้เฒ่า อย่ารบกวนท่าน”
“เจ้าค่ะ!” เฉี่ยวอวี่คำนับอย่างนอบน้อมอีกครั้ง ก่อนจะลุกขึ้นแล้วรีบออกไป
เซี่ยอวิ๋นซูหันไปมองหลิงหมัวมัว “ข้าสืบเรื่องของท่านมาแล้ว ข้ารู้ที่มาของท่าน”
หลิงหมัวมัวตกใจ สีหน้าเปลี่ยนเล็กน้อยขณะมองเซี่ยอวิ๋นซู
เพราะฮูหยินซูอยู่ด้วย เซี่ยอวิ๋นซูจึงไม่ได้พูดให้ชัดเจน แต่หลิงหมัวมัวเข้าใจว่านางหมายถึงอะไร
เซี่ยอวิ๋นซูยิ้ม “เรือนซงเฮ่อของฮูหยินผู้เฒ่าฝากไว้ให้ท่านแล้ว แสดงฝีมือของท่านออกมาเถิด!”
หลิงหมัวมัวคิดว่าตนสงบนิ่งดุจบ่อน้ำเก่า ไร้คลื่นมานานแล้ว ใครจะคิดว่าคำพูดของคุณหนูใหญ่กลับทำให้หัวใจนางพลุ่งพล่าน ความมุ่งมั่นที่จะไม่ยอมแพ้พลันลุกโชนขึ้นมา