กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 7 ฮูหยินใหญ่ ฮูหยินรอง
“เหล่าไท่จวิน—”
“พอแล้วฮูหยินฉี ท่านแม่พูดถูก เรื่องนี้เอาตามนี้เถิด ทางพ่อตาแม่ยาย ข้าจะอธิบายให้ดี เชื่อว่าพวกท่านจะเข้าใจ” ท่านโหวเซี่ยตัดบทฮูหยินฉี
ฮูหยินฉีแทบคลุ้มคลั่ง! บิดามารดาของนางไม่มีทางเข้าใจหรอก! เหตุใดถึงเป็นเช่นนี้!
หญิงบ้านนอกโง่เขลา หยาบคายต่ำช้าคนหนึ่ง กลับมีฐานะเหนือกว่านางเสียได้ แล้วนางจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน? ต่อไปออกไปเยี่ยมเยียนผู้คน ไม่ถูกหัวเราะเยาะจนตายหรือ!
ฮูหยินฉียังอยากดิ้นรนอีกสักหน่อย จึงกล่าวอย่างน่าสงสารว่า “ในเมื่อข้ากับพี่หญิงเป็นภรรยาเสมอเอก เช่นนั้นเรียกตามแซ่ไม่ได้หรือเจ้าคะ?”
จะเรียกฮูหยินซู ฮูหยินฉีก็ได้มิใช่หรือ?