กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 248 ให้ข้าใช้เลื่อนหิมะลากพวกท่านไปไหม
ซ่งเฉี่ยนเฉี่ยนลูบศีรษะของฟู่หยางซวี่ “เสี่ยวเป่าเด็กดี หนูทานเองเลยนะ”
ฟู่หยางซวี่มองเนื้อแพะย่างในมือของซ่งเฉี่ยนเฉี่ยน ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงน้อยใจ
“แม่ครับ ทำไมแม่ถึงรับเนื้อย่างของพ่อแต่ไม่เอาของผมล่ะ แม่ชอบพ่อมากกว่าชอบผมใช่ไหม”
ลู่ชิงเผยอดไม่ได้ที่จะคราง “ซี่” ออกมา รู้สึกเหมือนฟันทั้งปากจะเข็ดฟันไปหมด
ทานข้าวอยู่แท้ ๆ ยังจะเริ่มแย่งความรักกันอีกเหรอ
ฟู่จวินเหิงนี่เสาหลักไม่ตรง เสาบริวารก็เอนตามจริง ๆ ตัวใหญ่ตัวเล็กออดอ้อนกันขนาดนี้ทั้งคู่
ซ่งเฉี่ยนเฉี่ยนยิ้มพลางสั่นหน้า แล้วพูดกับฟู่หยางซวี่ด้วยสีหน้าจริงจัง