เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 247 เขาไม่ควรอยู่ตรงนี้ ควรไปอยู่ใต้ท้องรถมากกว่า
ซ่งเฉี่ยนเฉี่ยนคุยสัพเพเหระกับเถ้าแก่เนี้ยสองสามคำ จึงได้รู้ว่านางมาที่หมู่บ้านซูเหมินจวงเมื่อยี่สิบปีก่อน
เถ้าแก่เนี้ยย้อนหวนคิด “ตอนนั้นที่นี่เป็นแค่หมู่บ้านร้าง คนรอดชีวิตยังมีไม่กี่คน ทั้งหมู่บ้านมีแค่กระท่อมหญ้าคาผุ ๆ ไม่กี่หลัง จะไปเจริญเหมือนตอนนี้ได้ยังไงกันล่ะ!”
“ตอนนี้สภาพความเป็นอยู่ดีขึ้นแล้ว ในหมู่บ้านมีทั้งที่พักโฮมสเตย์ ร้านอาหาร แล้วก็โรงอาบน้ำ ตอนที่พวกเรามากันปีนั้น ตอนกลางคืนกระทั่งสถานที่นอนยังหาไม่ได้ ทำได้แค่หากระท่อมหญ้าคาผุ ๆ กางกระโจมซุกหัวนอนไปวัน ๆ”
หมู่บ้านซูเหมินจวงเป็นหมู่บ้านเพียงแห่งเดียวที่ตั้งอยู่ใจกลางทะเลทรายทัคลา ว่ากันว่าตระหง่านอยู่ที่นี่มานับพันนับหมื่นปี น้อยคนนักที่จะเข้ามาถึงได้