กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 123 เล่นเพลง "บุรุษผู้ถือบ่วงคล้องม้า" ให้ฟังหน่อยสิ?
สือฉู่หราน ตกใจจนสะดุ้ง ไวโอลินเกือบจะหลุดมือร่วงลงพื้น
เธอหันกลับไปมอง ก็พบกับใบหน้าที่พร้อมจะชนทุกคนให้มรณาได้ทุกเมื่อของลู่ชิงเผย
เขายืนอยู่ใต้โคมไฟถนน จ้องมองเธอตาไม่ปิกลืม ราวกับผีร้ายที่มาคร่าชีวิต
เสียทีที่มีใบหน้าหล่อเหลาและรูปร่างสูงชะลูดได้รูป
สือฉู่หราน โมโหจนอยากจะด่าคน แต่ก็ยังพยายามรักษารอยยิ้มเอาไว้:
“อาจารย์ลู่ คุณเข้าใจผิดแล้วค่ะ ฉันแค่ออกมาซ้อมเล่นดนตรีเท่านั้น ในเมื่อในวิลล่ามีคนพักอยู่ตั้งเยอะแยะ ฉันเองก็ไม่ดีที่จะซ้อมเล่นดนตรีดึกดื่นค่ำคืนไปรบกวนเวลาพักผ่อนของทุกคน”