เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 502 นางฟ้าน้อยและหญิงงามเย็นชา!
บูตุ้นหรูเป็นคนสุขุมรอบคอบ เขาหันไปมองผู้อาวุโสถุงย่ามระดับหกท่านหนึ่ง
"พี่เซวีย ไม่ผิดแน่ใช่หรือไม่?"
เซวียเหล่าลิ่วตอบกลับว่า "คนที่ไล่ตามไปในตอนนั้นเห็นนักฆ่าผ่านทางนี้จริง ๆ ขอรับ จากนั้นก็คลาดสายตาไป อีกทั้งพวกเรายังพบสัญลักษณ์ที่ทิ้งไว้ใต้ชายคาเรือนด้วย"
"อยู่ที่ใด?"
ชายผู้นั้นยกมือขึ้นชี้
บนเนื้อไม้มีอักษรครามอยู่ตัวหนึ่งจริง ๆ!
ดรุณีอาภรณ์แดงพลันร้อนรนขึ้นมาทันที!
"ที่นี่จะมีตัวอักษรได้อย่างไร ข้าไม่รู้เรื่องอะไรทั้งนั้นนะ! เจ้าฆาตกรนั่นเห็นได้ชัดว่าต้องการใส่ร้ายป้ายสีเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ ตอนหลบหนีบังเอิญผ่านมาทางนี้ จึงทิ้งตัวอักษรไว้เพื่อให้พวกเจ้าทุ่มเทความสนใจมาที่ข้า ตัวมันจะได้ปลอดภัยน่ะสิ! ลูกไม้ตื้น ๆ เพียงเท่านี้ พวกเจ้าคงไม่หลงกลหรอกกระมัง?"