0501

⬢⬢⬢

ตอนที่ 501 พรรคกระยาจกช่วงนี้มีคลื่นลมมาก

คนทั้งสองพลิกหาจนทั่วทั้งตำหนักไร้เขี้ยวก็ไม่พบร่องรอยของหยางเฉิน

เห็นได้ชัดว่าเขาพาพวกพ้องจากไปนานแล้ว

เยาเยวี่ยกลับมาที่หน้าประตูหินอีกครั้ง มองดูตัวอักษรทั้งสี่ตัวบนกำแพงนั้นอย่างครุ่นคิด

"น้องสาว เจ้าว่านี่เขาจงใจทำ หรือว่าบังเอิญทำสำเร็จโดยไม่ได้ตั้งใจกันแน่"

เหลียนซิงรีบกล่าว "เขาเองก็คงนึกไม่ถึงว่าจะเป็นเช่นนี้กระมัง คนแซ่หยางผู้นี้เดิมทีก็เป็นพวกมักมากในกามอยู่แล้ว"

ขณะพูด ท้องของนางก็ส่งเสียงร้องโครกครากขึ้นมาอีกครั้ง

"ไปเถอะ พวกเราไปกินดื่มให้อิ่มหนำก่อนค่อยว่ากัน ถ้ำหนูแห่งนี้ไม่มีความจำเป็นต้องมีอยู่อีกต่อไปแล้ว"

ทั้งสองหาของกินได้ไม่น้อยในตึกหลังเล็กของซูอิง