กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 274 เขาช่างเป็นคนเคราะห์ร้ายเสียจริง
ถึงจะฆ่าคนเฝ้าสองคนไปแล้ว แต่จะผ่านไปก็ยังเหลืออีกหลายคน
ถ้าอย่างนั้นก็ฆ่าให้หมดเสียเลยก็แล้วกัน
ขอเพียงอย่าให้เกิดเสียงอึกทึกใหญ่โตก็พอ ข้อนี้ก็เริ่มยุ่งยากขึ้นมาบ้าง
ทว่า พอหยางเฉินย่องเข้าไปได้ไม่นาน
กลับเห็นคนที่ยืนเฝ้าก่อนหน้านี้กำลังรีบเดินไปทางด้านหน้าหุบเขา
ยังพอได้ยินบทสนทนาของพวกเขาอย่างเลือนราง
“นี่จะเริ่มสู้กันแล้วหรือ ข้าทำไมเปลือกตาขวากระตุกไม่หยุดเลย”
“เจ้าแตกตื่นอะไร ท่าทางเหมือนพวกมู่หรงฟู่จะกลับมาแล้ว ฝั่งเรามีคนช่วยไม่น้อย สู้ไม่ได้ก็วิ่ง”