0273

⬢⬢⬢

ตอนที่ 273 สังหารคนช่วยคน ไม่ให้เสียเรื่องทั้งสองทาง

เสียงขลุ่ยเซียวต่างจากความโปร่งเบาไพเราะกังวานไกลของมารบูรพาอึ้งเอี๊ยะซือ มันทุ้มต่ำและกระชั้นชั้นเป็นอย่างยิ่ง

ทว่าเสียงขลุ่ยเซียวที่แว่วเข้าหูนั้นกลับคล้ายมีพลังเวทมนตร์บางอย่าง

สติอันน้อยนิดที่หาได้ยากยิ่งของกานเป่าเป่าจึงถูกเสียงขลุ่ยเซียวชักนำไปจนสิ้น

คนผู้นี้ก็ใช้เพลงดนตรีเป็นเช่นกัน!

กานเป่าเป่าค่อยๆ ทอดกายนอนลงบนพื้นหญ้าตามท่วงทำนอง ร่างหยกทอดระนาบ ท่อนบนเหลือเพียงเอี๊ยมตัวในผืนเดียวเท่านั้น

ผิวพรรณทุกตารางนิ้วขาวผ่องอมชมพู ทั้งยังมีหยาดเหงื่อหอมกรุ่น ไม่ต้องกล่าวถึงเลยว่าจะเย้ายวนใจเพียงใด

นักพรตเฒ่าไม่อาจสะกดกลั้นได้อีกต่อไป หยุดเป่าขลุ่ยแล้วลุกขึ้นเดินย่างสามขุมเข้ามา